ಮಳೆ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೀರು

ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನನ್ನ ನಾ ಮರೆಯ ಬೇಕು; ಕರಗಿದ ಕಾರ್ಮೋಡದಂತೆಲ್ಲ ಮುನಿಸುಗಳು ಕರಗಿ
ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿಯಬಾರದೇನು...
ಮಳೆಹನಿಯ ಧಾರೆಯ ನಡುವೆ ಹನಿದ ಕಂಬನಿ ಮರೆಯಾಗಿ,
ಎದೆಯ ತಳಮಳವೆಲ್ಲ ಗುಡುಗಿನಳೊಂದಾಗಿ!!
ಬಿರಿದ ಬಾನದು  ನೆಲ ಮುಗಿಲ ಸೇತುವಾದಂತೆ,
ಹೃದಯ ಬೇಗುದಿಯೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಚಿಮ್ಮಿತಂತೆ...
ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಳೆಗೂ, ನನ್ನ ಕಂಬನಿಗೂ ಒಂದೇ ಹೋಲಿಕೆ,!!
ಎಷ್ಟು ಸುರಿದರೂ ಸುಸ್ತಿಲ್ಲವಂತೆ...!!!