ಬದುಕೇ ಯಾಕೆ ನೀ ಹೀಗೆ?

ಬಹಳ ಸತಾಯಿಸುತ್ತದೆ ಈ ಬದುಕು,
ಕಡಲ ತೀರದಲಿರಲು ಅಲೆಗಳು ಕಾಲ ಚುಂಬಿಸಿ ಮರಳಿ ಹೋದಂತೆ...
ಬೇಡವೆಂದುಕೊಂಡಷ್ಟೂ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವ ಬೆಳಗುಗಳು...
ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಡುವ ಕುಹೂ ನಾದ....
ಈ ನಿದ್ದೆ ನಿರಂತರವಾಗಿರಲೆಂಬ ನಿತ್ಯ ಬಯಕೆ ಮನಕೆ;
ಬಂದ ಅಲೆ ಕೊಚ್ಚಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಾರದೇ ನನ್ನ !?
ಕಾಲ ಕೆಳಗಿನ ಮರಳ ಕಣವಷ್ಟೇ ಬೇಕೆ ನಿನಗೆ?
ಇಂಚಿಂಚೂ ಒಳ - ಹೊರಗನ್ನು ಬಿಡದೆ ದಹಿಸುವ ಸೂರ್ಯ....
ಇಹಕೊಂದು ಪರಕೊಂದು ರೂಪವೇ ನನಗೆ!?
ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಭಾವಗಳು ಯಾರನೂ ಯಾಕೋ ಇನಿತೂ ಸೋಕಲಾರವು...
ಭಾವಜೀವಕೆ ಭಾರವೀ ಬದುಕು!!!!