Wednesday, February 8, 2017

ಮೌನ ಕೋಣೆಯ ಮಾತು

ನಾನೊಬ್ಬಂಟಿ; ಕುಳಿತದ್ದು ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆ.
ಗೋಡೆಗಳಿಗೂ ಕಿವಿಯಿದ್ದಂತೆ,ಬಾಯಿಲ್ಲವೆಂಬ ನಿಶ್ಚಿಂತೆ!
ನಿನ್ನ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಮನಸ್ಸು.
ಬರಬೇಕಷ್ಟೆ ನೀನು ಆಕಾಶದಿಂದ, ಇದು ಬಾಗಿಲಿರದ  ಕೋಣೆ...
ಸದ್ಯ ಛಾವಣಿ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ, ಮುಗಿಲನ್ನಾದರೂ ನೋಡಬಹುದು.
ಚುಕ್ಕಿಗಳೂ ಕಾಣದಷ್ಟು ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದ ಮನಸ್ಸು!
ಈಗ ಮಳೆ ಸುರಿದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ! ,
ನೀರ್ತುಂಬಿ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ, ಗೋಡೆಗಳು ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗಬಹುದೇ??
ರೆಕ್ಕೆ ಫಡಫಡಿಸಿ ಹಾರಿದ್ದು ಹಕ್ಕಿಯೋ ಬಾವಲಿಯೋ?
ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಗೋಚರಿಸಿದ್ದು ಅದು ನನ್ನ ಭಾವಪಕ್ಷಿ.!
ಕುಳಿತಲ್ಲೇ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಜೊಂಪು ಜೊಂಪು...
ಕನಸುಗಳು ಮಾತಾಡುತ್ತಿವೆ ನನ್ನೊಡನೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ!!
ಯಾರೂ ಇರದ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಇಬ್ಬರಿದ್ದೇವೆ,
ನಿನ್ನ ಕಾಯುತ್ತ ನಾನೂ, ನನ್ನ ಕನಸು

Thursday, February 2, 2017

ಅಮ್ಮ


ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳ ಗರ್ಭವ ನನ್ನಮ್ಮ‌ ಹೆತ್ತಾಗಲಷ್ಟೇ ನಾನು ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಮಾನವ ರೂಪ..
ದಿನೇ ದಿನೇ ಬೆಳೆದದ್ದು ದೇಹವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸು ಕೂಡಾ!
ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳ ತುಣುಕುಗಳ ಎಷ್ಟೇ ಜೋಡಿಸಿದರೂ -
ನೆನಪಾಗಲೊಲ್ಲದು ನನ್ನಮ್ಮ ನನ್ನ ನೇವರಿಸಿದ್ದು, ಮುತ್ತಿಟ್ಟದ್ದು, ಕೊನೆಗೆ ಹೊಡೆದದ್ದು ಕೂಡಾ!
ನೆನಪು ಭಿತ್ತಿಯ ತುಂಬ
ಅಪ್ಪ-ಅಜ್ಜಿ ಯರ ಚಿತ್ರಗಳದ್ದೇ ಸಂತೆ,
ಅಜ್ಜಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡದ್ದು, ಚಂದಪ ಚಾಮಿ ತೋರಿಸಿ ತುತ್ತುಣಿಸಿದ್ದು,
ಅಪ್ಪ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ನೀರೆರೆದು ಅಂಗಿತೊಡಿಸಿ ತಲೆ ಬಾಚಿದ್ದು!
ಅಮ್ಮನ ಜೋಗುಳದ ಧ್ವನಿ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದೂ,
ಅಪ್ಪ ತೊಟ್ಟಿಲು ತೂಗಿದ್ದು ಕತೆ ಹೇಳಿದ್ದು,
ಅಜ್ಜಿಯ ತಬ್ಬಿ ಮಲಗಿದ್ದು ನೆನಪು.
ವಿಷವೂಡಿಸಿದ ಪೂತನಿಗೂ "ಅಮ್ಮ" ಎಂದೇ ಕರೆದನಂತೆ ಕೃಷ್ಣ-
ನಾನೂ ನಿನ್ನ ಕರೆಯಬೇಕು "ಅಮ್ಮಾ" ಎಂದೇ..
ನೀನೆನ್ನ ಅಮ್ಮ ಅನಿಸಿದ್ದು ನನಗೆ ಇಂದೇ.!