ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳ ಗರ್ಭವ ನನ್ನಮ್ಮ ಹೆತ್ತಾಗಲಷ್ಟೇ ನಾನು ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಮಾನವ ರೂಪ..
ದಿನೇ ದಿನೇ ಬೆಳೆದದ್ದು ದೇಹವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸು ಕೂಡಾ!
ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳ ತುಣುಕುಗಳ ಎಷ್ಟೇ ಜೋಡಿಸಿದರೂ -
ನೆನಪಾಗಲೊಲ್ಲದು ನನ್ನಮ್ಮ ನನ್ನ ನೇವರಿಸಿದ್ದು, ಮುತ್ತಿಟ್ಟದ್ದು, ಕೊನೆಗೆ ಹೊಡೆದದ್ದು ಕೂಡಾ!
ನೆನಪು ಭಿತ್ತಿಯ ತುಂಬ
ಅಪ್ಪ-ಅಜ್ಜಿ ಯರ ಚಿತ್ರಗಳದ್ದೇ ಸಂತೆ,
ಅಜ್ಜಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡದ್ದು, ಚಂದಪ ಚಾಮಿ ತೋರಿಸಿ ತುತ್ತುಣಿಸಿದ್ದು,
ಅಪ್ಪ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ನೀರೆರೆದು ಅಂಗಿತೊಡಿಸಿ ತಲೆ ಬಾಚಿದ್ದು!
ಅಮ್ಮನ ಜೋಗುಳದ ಧ್ವನಿ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದೂ,
ಅಪ್ಪ ತೊಟ್ಟಿಲು ತೂಗಿದ್ದು ಕತೆ ಹೇಳಿದ್ದು,
ಅಜ್ಜಿಯ ತಬ್ಬಿ ಮಲಗಿದ್ದು ನೆನಪು.
ವಿಷವೂಡಿಸಿದ ಪೂತನಿಗೂ "ಅಮ್ಮ" ಎಂದೇ ಕರೆದನಂತೆ ಕೃಷ್ಣ-
ನಾನೂ ನಿನ್ನ ಕರೆಯಬೇಕು "ಅಮ್ಮಾ" ಎಂದೇ..
ನೀನೆನ್ನ ಅಮ್ಮ ಅನಿಸಿದ್ದು ನನಗೆ ಇಂದೇ.!
No comments:
Post a Comment